Chjeloow allemaal (aan de reacties te merken op zijn mist toch al twee, vreewelbedankt, mijn ego weer de nodige energie geeft om de onvermijdelijke respectvolle blikken die ik hier overal op me gericht krijg, met de nodige pretentieuze europese houding kan ondergaan slash beantwoorden),
HET IS GELUKT! Snorrie omdat jullie er zo lang op hebben moeten wachten! Ik ben ondertussen, door het gebrek aan kaartje, waarschijnlijk net wel of net niet in de lijst onverantwoorde reisblogs beland. Voor degenen die het nog niet wisten, ik verblijf in Tegucigalpa, de hoofdstad van Honduras. Om deze keer een beetje voorsprong te nemen voeg ik er direct, jawel , u leest dit goed, twee foto’s bij van het zicht vanop mijn, u leest het wederom goed, dakterras alwaar ik hele avonden zit te bedenken wat ik jullie weer zal schrijven.
Ik woon hier bij een vrouw, en haar min of meer stiefdochter. In hetzefde huis woont nxf3g een vrouw en nog drie studenten. Vree relajado zoals de mensen hier wel eens plegen te zeggen maar vooral hardstikke hard naleven. Bij deze merk ik dat ik weer in herhaling begin te vallen en, zoals de snellen onder jullie wel reeds gemerkt zullen hebben, ik wil jullie niet opzadelen met een overvloed aan informatie.
Orait, vree veel leute dus en tot binnensnort!